সপোন দেখা চকুবোৰক জোৰ কৰি খুলি ৰাখে সমাজে…
আপোন মানুহবোৰে..
কেতিয়াবা জানিতে.. কেতিয়াবা অজানিতে..
মায়ে দুপৰীয়া সোধা প্ৰশ্নটোৰ লগতে আৰু বহু প্ৰশ্নই এতিয়া মোক খেদি ফুৰে ।
থুপুক অনিৰুদ্ধই মৰম কৰিবনে ?
মই নাথাকিলে বগা বাংলো থাকিব নে ?
জানকী কাননত হাঁহি ফুলিব নে ?
ককাৰ শেষৰ সময়খিনি বিনা কষ্টৰে পাৰ হ’বনে ?
‘আশাপূৰ্ণা’ নাম লৈ সকলো অপূৰ্ণ আশা বুকুত সামৰি মা বাৰু জীয়াই থাকিব পাৰিবনে ?
থুপু আজি মাৰ লগত শুইছে, নিজৰ ৰূমৰ খিড়িকী খুলি মই আকৌ এবাৰ ডুবিছো চিন্তাৰ পাৰাপাৰহীন সাগৰত ।এইয়াইতো মোৰ জীৱনৰ সত্য । যেতিয়াই লাগে সকলো ঠিক হৈছে, সময়ে আনি এনেকৈয়ে থৈ যায় অনিশ্চয়তাৰ এখন বিশাল সমূদ্ৰত ।
কি ঘটা নাই, কি দেখা নাই মই এই জীৱনত !!!
ৰূমটো চালো । প্ৰতিটো বস্তু মায়ে ভালকৈ ৰাখিছে । আগতে কেতিয়াও মোৰ কাষলৈ নহা মানুহজনী এতিয়া মোৰ স্মৃতিবোৰ লৈও জীয়াই থাকিব পৰা হ’ল । সময়ে মানুহক কেনেকৈ সলাই পেলাব পাৰে ! আচৰিত হওঁ কেতিয়াবা । কেতিয়াও কোনেও নিবিচৰা মোক এতিয়া ইমানবোৰ মানুহে কাষত বিচাৰে, মোৰ সৈতে থাকিব বিচাৰে..
কোনেও এবাৰো সোধা নাই মোক..তই পৰিবিনে ইমানবোৰ দায়িত্ব ল’ব ? বা তোৰ ইচ্ছা আছেনে ইমানবোৰ দায়িত্ব কান্ধ পাতি লোৱাৰ ?
কিন্তু কাকনো দূষিম মই ?
তেওঁলোকৰ ওপৰতো যে আন একো উপায় নাই ।
শেষ হোৱা চিগাৰেটটো খিড়িকীৰে পেলাই দি বিছনাত থকা ফোনটো চালো ,বাৰ বাজি পোন্ধৰ মিনিট গ’ল । কেইবাটাও মিছড কল অনিৰুদ্ধৰ । মেছেজ কেইটামানো আছে । ফোন কৰিলোঁ ।
:বিজি আছোঁ, কাইলৈ কথা পাতিম ।
অনিৰুদ্ধৰ গহীন মাত ।
:ঠিক আছে ।
:হোৱাট ? আই মিন আৰ ইউ ইভেন ৰিয়েল অনন্যা ?? খং উঠিছে মোৰ,আৰু তুমি কৈছা ঠিক আছে !!
এতিয়াহে বুজিলোঁ, তাৰমানে তেওঁ অভিমান কৰিছে ।
:I am really sorry. অলপ কাম আছিল ।
তেওঁ হয়তো বুজি পালে ।
:ই শুলে ?
:মাৰ বিছনাত খেলি খেলি তাতে টোপনি গ’ল । উঠাই নানিলোঁ আৰু ।
:তুমিও শুই যাব লাগিছিল ।
:টোপনি অহা নাই ।
:কিবা ক’বা ?
:ওহোঁ ।
:Hey, are you alright ? Tell me,please.
কিয় নাজানো মোৰ সামৰি ৰখা সমস্ত খং দুখ পাৰ ভাঙি বৈ আহিল । ফোনটো দুহাতেৰে চেপি ধৰি কান্দিছোঁ মাথোঁ । মোৰ আজি কান্দিবলৈ মন গৈছে । মোৰ আজি শিল হৈ থাকিবলৈ একেবাৰেই মন যোৱা নাই । মোৰ দুৰ্বল হ’বলৈ মন গৈছে, স্বাৰ্থপৰ হৈ তেওঁৰ ওচৰলৈ গুচি যাবলৈও মন গৈছে ।
মোৰ সঁচাকৈয়ে হেৰাই যাবলৈ মন গৈছে, কোনেও বিচাৰি নোপোৱা ঠাই এডোখৰলৈ ।
:Hey… shhh.. don’t do this please !
মোৰ কান্দোন উচুপনিলৈ সলনি হোৱালৈকে তেওঁ মনে মনেই থাকিল ।
:কিয় মোৰ লগত.. ভা.. ভালকৈ কথা পতা নাছিলে.. কিয় মোক আৰু থুপুক আহিব নালাগে বুলি কৈছিলে.. কিয় মায়ে কি ক’লে মোক কোৱা নাছিলে..
এফালৰ পৰা বকি গৈছোঁ, কথাবোৰ মাজে মাজে ভাঙি গৈছে,উচুপনি হৈছে,কান্দোন হৈছে.. কিন্তু কাৰো পৰা উত্তৰ নিবিচৰা মই অনিৰুদ্ধৰ পৰা এইবোৰৰ উত্তৰ বিচাৰিছোঁ ।
:সেইকাৰণে থুপুৱে পিটিম কৈছে মোক ?
তেওঁ যিমান পাৰে সিমান মৰমত সুধিছে ।
:ময়ো পিটিম ।
(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});
:শুনা, মই নিজেই বহুত shocked আছিলোঁ । তোমাৰ মায়ে যিমান লাজ পাইছে, সিমানেই ময়োতো পাইছোঁ । সেইকাৰণেই কৈ আছিলোঁ তোমাক ঘৰলৈ যোৱা বুলি ।
:এতিয়া যে মই আৰু বেছি কনফিউজদ হৈ গৈছোঁ, কি কৰিম এতিয়া মই ?
:Hey, listen.. jaan please.. stop crying first..
জান ??
Read more