বেগটো খুলি কৃতিকাৰ বিয়াত তাইৰ মাকে আহিবৰ সময়ত উপহাৰ দিয়া পেকেটতো উলিয়াই আনিলোঁ । পাতল গুলপীয়া ৰঙৰ শাৰীখনত সোণালী ৰঙৰ আঁচলটো জিলিকি আছে । পিন্ধিম বুলি কেতিয়াও ভৱা নাছিলোঁ । কিন্তু অনিৰুদ্ধক একেষাৰে মানা কৰিলেও মনে মনে মই তেওঁৰ কথাটো মানি লৈছিলোঁ ।কিমান আৰু সৱ কথাতে না না কৰি থাকিম । কিন্তু মানি ল’লে বেছি চল পাই নাযায়তো !
ব্লাউজটো তলৰ দোকানখনত চিলাবলৈ দি অফিচলৈ বুলি বাছত উঠিলোঁ । আজি সোমবাৰ । মাজত মাত্ৰ তিনিটা দিন । কামৰ শেষ নাই মোৰ । বৃহস্পতি বাৰে ছুটি লৈ ঘৰৰ বস্তুবোৰ সুমোৱাই ল’ব লাগিব ।আয়ুয়ে সহায় কৰি দিব অলপ । হিবাই ও হাফ ডে ছুটি লৈছে । অনিৰুদ্ধই ছুটি নাপায়।শুক্ৰবাৰেও অফিচ কৰিব লাগিব । মুখ খন সেইকাৰণে আজিকালি ফুলিয়েই থাকে ।
:গুড মৰ্ণিং অনন্যা ।
সোমাই গৈয়ে আজি অমৃতৰ মুখা মুখি হ’লো ।
:মৰ্ণিং অমৃত ।
:তুমহে লিভ কিছলিয়ে ছাহিয়ে ?
থতমত খালোঁ অলপ । মই ইতিমধ্যে সুৰেশৰ লগত কথা পাতিছোঁ, সৱকে মেইল কৰিছোঁ । তাৰ পিছত এনেকৈ সুধাৰ কি যুক্তি আছে ।
:ঘৰ শ্বিফ্ট কৰনা হে । ইছিলিয়ে ।
:হোষ্টেল ছে নিকাল দিয়া ক্যা ?
কথাটো কোৱাৰ লগে লগেই অমৃত, টানিয়া,প্ৰশান্ত সৱেই জোৰেৰে হাঁহি দিলে ।
