মোৰ উশাহত ভালপোৱাৰ সোঁত, এই যেন বৈ গৈছে বুকুৰ ইফাল সিফাল ৰঙা কৰি । ধুক ধুক কৰি থকা কোমল কলিজাটোত মৰমতে সৰুকৈ খুন্দা এটা মাৰি দিয়ে ।
:কিয় ইমান জেদ তোমাৰ অনন্যা ?
অনিৰুদ্ধৰ আকুল দুচকুত সামান্য বিষাদ, এসাগৰ অভিমান ।
তেওঁৰ হাতৰ চেপাত ঘামি উঠা মোৰ হাতদুখন মুকলি কৰি দিলে লাহে লাহে । এইবাৰ সোঁহাত খন পাৰ কৰি গাল খন চুই দিলে তেওঁ…
:একো নোকোৱা ?
:মই যাওঁ ?
:ওহোঁ ।
:এনেকৈয়ে থাকিবা ?
:ভাল লগা নাই ?
:গেইটখন ভাঙি ভিতৰলৈ আহোঁ ?
খিলখিলাই হাঁহি উঠিলোঁ আমি দুয়ো । জেইলত যে মানুহ লগ কৰিবলৈ আহে, তেনেকুৱাই হৈছে ঠিক ।ইপাৰে তেওঁ সিপাৰে মই । যেন উৰি পাৰ হৈ যাম সিপাৰলৈ ।
এনেতে তেওঁৰ ফোনটো বাজিল ।
(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});
